Soorten eetstoornissen

Eetstoornissen kunnen zich op verschillende manieren uiten. Soms vallen ze snel op, maar vaak blijven ze lange tijd onzichtbaar voor de omgeving. Toch hebben ze allemaal grote impact op het dagelijks leven, zowel voor degene die ermee worstelt als voor de mensen eromheen.

Hieronder vertellen we over vier veelvoorkomende eetstoornissen. Hieronder leggen we uit wat deze eetstoornissen inhouden en waarin ze van elkaar verschillen.

Eetbuistoornis

Bij een eetbuistoornis heeft iemand regelmatig eetbuien. Dit betekent dat er in korte tijd grote hoeveelheden eten worden gegeten, vaak met een gevoel van controleverlies. Deze eetbuien komen gemiddeld minstens één keer per week voor, gedurende een periode van minimaal drie maanden.

Tijdens zo’n eetbui wordt vaak sneller gegeten dan normaal, soms totdat het lichamelijk onprettig voelt. De eetbuien gaan regelmatig gepaard met schaamte, schuldgevoelens of sombere gedachten. Mensen eten soms alleen, uit angst voor reacties van anderen. In tegenstelling tot boulimia wordt het eten niet gecompenseerd door bijvoorbeeld overgeven of extreem bewegen. Daardoor komt overgewicht bij deze eetstoornis vaker voor.

Boulimia nervosa

Mensen met boulimia nervosa hebben eveneens eetbuien, maar proberen deze achteraf te ‘corrigeren’. Dit kan door braken, het gebruik van laxeermiddelen, vasten of overmatig sporten. Wanneer dit patroon minstens één keer per week voorkomt gedurende drie maanden, spreken we van boulimia nervosa.

Net als bij anorexia is er vaak sprake van een verstoord lichaamsbeeld. Toch hebben veel mensen met boulimia een gewicht dat binnen de normale range valt, waardoor de eetstoornis aan de buitenkant niet altijd zichtbaar is.

Anorexia nervosa

Anorexia nervosa wordt gekenmerkt door een te laag lichaamsgewicht in combinatie met een intense angst om aan te komen. Mensen met anorexia zien hun lichaam vaak anders dan het in werkelijkheid is en blijven zichzelf als ‘te zwaar’ ervaren, ook bij ernstig ondergewicht.

Er is meestal sprake van streng controle- en lijngedrag, weinig eten en vaak ook dwangmatig bewegen. Ondanks fysieke uitputting blijft iemand zichzelf pushen, wat grote gevolgen kan hebben voor zowel lichamelijke als mentale gezondheid.

ARFID

ARFID staat voor avoidant/restrictive food intake disorder. Bij deze eetstoornis eet iemand te weinig en/of zeer selectief. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Sommige mensen voelen weinig honger of zitten snel vol, terwijl anderen bepaalde smaken of structuren niet verdragen.

Ook angst speelt vaak een rol, bijvoorbeeld bang zijn om zich te verslikken, over te geven, buikpijn te krijgen of een allergische reactie te krijgen. In tegenstelling tot anorexia is er bij ARFID géén sprake van angst om aan te komen of een verstoord lichaamsbeeld.

Iemand met ARFID kan ondergewicht hebben, maar ook een normaal gewicht of zelfs overgewicht. Ondervoeding kan dus ook voorkomen zonder dat het gewicht direct zorgwekkend lijkt.

Meer lezen

Wil je meer lezen over wat je kan doen als je een eetstoornis vermoedt? Lees dan deze blog.